PIT-PITAN
Ing sawijining
dina, sore-sore adi lan doni dolan bareng. Adi duwe pikiran ngajak doni lan
konco-konco liyane pit-pitan.
“don, ayo sesuk pit-pitan” jare adi
“pit-pitan neng ngendi? Nek muk
mubeng-mubeng weee aku wegah” jawab e doni
“orang wiss, ngene waee, sesuk pit-pitan
neng kaliurang. Piye? Gelem ora?” jaluk adi
“Oooo,, oke!! Mengko tak ngejak Banu
karo Dani liyane” sahut e doni
Esuk e adi, doni, banu, lan dani ne kabeh kumpul neng
lapangan.
“Ayoo!! Gek mangkat, selak awan iki!!”
panjaluke doni.
“sik, saiki mending neng masjid sikik,
shubuhan sikik, jaluk donga marang gusti Allah men diparingin selamet, seko
mangkat tekan bali” jawab e adi.
“Yo wiss,, nggih pak ustad!! Sahut e
doni.
“hahahahahahahahaha...” guyu ne
bocah-bocah sing liyane bareng.
Sakwise podo guyu,
bocah-bocah kae mau, langsung menyang neng masjid. Sakwise sholat subuh,
bocah-bocah langsung mangkat neng kaliurang nggunakakae pit. Jarak omah tekan
kaliurang kira-kira 12 KM. Nanging jarak kang adoh orang nyurutke semangat bocah-bocah
pit-pitan neng kaliurang. Bocah-bocah kae mau seneng, amarga pit-pitan bisa
marai sehat lan ora gampang loro.
Neng perjalanan
bocah-bocah podo omong-omongan.
“ehh.. ayo cah, mandeg sikik, kesel aku,
dhalan e kok munggah terus e” sambat e doni.
“Ealahhhh... lagi semene wee wis kesel,
piye tekan kaliurang, iki we durung ono setengah e lho” jawab e banu.
“Jenenge wae kaliurang, dadi kali karo
urang, dadi yo neng dhuwur, dalan e munggah terus” jawab e dani ra cetho.
“Haaaa??” sahut e bocah-bocah bingung.
“Opo hubungane kali lan urang, karo
dhalan sik munggah,, wealahh koe ki ngomong opo to ni!!” jawab e banu.
“wis-wis, iki malah do ngomong opo ngono
lhoo??” sahut e adi.
Sakwise do ngomong-omongan, bocah-bocah kae mau nglanjutke
le pit-pitan. Sakwise tekan dhalan gedhe doni wedi.
“iki
arep metu dhalan gede po?” takon e doni
“hoo
lah, metu ngendi meneh?” jawab e banu cendhak.
“kok
rame banget yooo” takon e doni meneh.
“jenenge
dalan gede, yo mesti rame to yo don” jawab e dani gresula.
“nek
kenopo-kenopo piye??” takon e doni wedi.
“Hushhh..
ojo mikir sik aneh-aneh, tujuan e awak dewe muk pit-pitan kok, mugo-mugo wae
ora kenopo-kenopo”
“Yo
wis lah,, yoo gek mlakuu, alon-alon waee yoo, dalan e rame banget” kanane doni
sumelang.
“Iyoo iyo don” jawab e
bocah-bocah bareng.
Sakwise podo cangkriman, bocah-bocah langsung nglanjutke
pit-pitan. Bandang tekan pakem, suasana ne mulai rame lan adem banget,
bocah-bocah bandang podo nganggo jaket sing wis podo digowo.
“saiki adem yoo, koyo neng AC, tapi AC
ne alami, seko alam” kandane dani.
“hahahahaha,, ho’o yo!! Ademm e, padahal
wis nganggo jaket” jawab e adi.
Sekitar jam 07.00 bocah-bocah kae mau wis tekan kaliurang.
Pemandangan e apik tenan. Bandang bocah-bocah leren sedilit lan muter-muter
delok pemandangan sing ono neng kono.
Sakwise puas
mubeng-mubeng para bocah mau kesel, lan wis podo setuju arep bali. Neng dalan
adi lan doni podo omong-omongan.
“penak
banget yo di, neng kaliurang, mangkat e pancen kesel, neng tekan kono uaapikk
tenan, saiki bali ne yo seneng, amarga dalan e medun terus, ora perlu medal”
kandane doni marang adi.
“ho’o
yoo, penak tenan” jawab e adi.
Sakwise kui,
bocah-bocah wis tekan ngomah lan nglakokke kegiatan koyo biasane
Out Of Topic Show Konversi KodeHide Konversi Kode Show EmoticonHide Emoticon